24 juli 2010

Groep 8,

Bedankt voor de geweldige jaren.
We wensen jullie veel succes en na jullie knallende eindmusical, kan dat zeker niet meer misgaan.

Om nog even na te genieten zijn hier een paar foto's en natuurlijk jullie swingende filmpje.

Ook alle ouders, die meegholpen hebben met het laten slagen van de eindmusical; BEDANKT!!!
Zonder jullie was er niet geboord, geschilderd, gezaagd, gekapt, ingebonden en nog veel meer.
Ook Els bedankt voor al je hulp bij het maken van het geweldige afscheidscadeau.

Jean-Paul, Jelle, Hélène, Monique en Rick

23 juli 2010

Afscheid Monique, Sandra, Mayke en Dennis…

 Het verhaaltje van Toon Tellegen dat is voorgelezen tijdens de slotavond van groep 8, is wel heel toepasselijk nu we van zoveel collega's afscheid moeten nemen….

 Ik moet op reis, eekhoorn", zei de mier op een ochtend.
"En je moet niet vragen of het echt moet", zei de mier, "want het moet."

"Maar dat vraag ik helemaal niet", zei de eekhoorn.

"Nee, maar je stond wel op het punt om dat te vragen, wees maar eerlijk."

De eekhoorn zweeg.

"Het minste wat we kunnen doen", zei de mier, "is op een kalme manier afscheid nemen."

"Ja", zei de eekhoorn.
"Dus niet met gejammer en tranen en wat zal ik je missen en kom gauw terug en zo - daar heb ik toch zo"n hekel aan, eekhoorn, als je dat eens wist…"

De eekhoorn knikte.

"Als jij nou in de deuropening gaat staan…", zei de mier.
De eekhoorn ging in de deuropening staan.
De mier gaf hem een hand en zei: "Nou, eekhoorn, tot ziens dan."

"Dag mier", zei de eekhoorn. "Goede reis."

Maar de mier was niet tevreden over het afscheid en bleef staan.
"Die brok in je keel, eekhoorn", zei hij, "die hoorde ik wel!"

Ze probeerden het opnieuw en nu zei de mier dat hij een traan zag blinken in het oog van de eekhoorn en vond hij 'Goede reis' niet goed.

"Je vindt het erg, eekhoorn, je vindt het heel erg, ik zie het wel!"

Ook wij vinden het erg…afscheid nemen is nooit leuk…

We wensen Monique, Sandra, Mayke en Dennis heel veel succes en plezier op hun nieuwe werkplek!!!! Bedankt voor alles wat jullie voor kinderen, ouders team…dus TANGRAM hebben betekend!

23 juli 2010

Dag Tangram…

Na 10 bijzondere jaren zeg ik ‘Dag Tangram’… Voor de één een verrassing, voor de ander iets wat ze al aanvoelden. Ik ben toe aan een nieuwe uitdaging, aan een nieuwe omgeving, aan nieuwe inspiratie!

Toch wil ik jullie hier allemaal heel graag zeggen dat ik, met reden,  op geen andere plek zolang ben gebleven als hier op Tangram. Want Tangram is een fijne plek, voor kinderen, voor ouders en voor leerkrachten. Een plek waarvan je eigenlijk geen afscheid kan nemen.  Een plek die je altijd bij zal blijven; dat geldt  voor kinderen, voor ouders en leerkrachten.

Hier op Tangram startte ik in een kleutergroep met Harm als directeur, met een onafhankelijk bestuur maar vooral met mensen die op een prachtige manier kijken naar kinderen. Niet vanuit standaarden maar vanuit individu’s. Vanuit het genieten van wat je elke dag meemaakt met die ‘schattepetatten’. Dat was ik op geen enkele school zo specifiek tegengekomen. Het was enorm wennen in de meest positieve zin.  Dat neem ik voor mijn hele leven mee.

Ook verbazingwekkend voor mij was  (en is!) de betrokkenheid van kinderen en ouders. Je hoeft maar iets te vragen en je krijgt het of het is voor je geregeld. Allemaal vanuit de gedachte dat het ten goede komt aan alle kinderen. Ook dat vergeet ik nooit meer en neem ik mee.

Enkele directeuren passeerden de revue. Nu met Christel een vast gezicht en is de rust gekomen alhoewel dat eigenlijk niet een woord is dat de Tangramlading dekt. Natuurlijk is er rust als het moet maar Tangram is een school die bruist. Dat ga ik ook zeker meenemen. 

Op Tangram werd ik van 100% juf ook moeder van drie kinderen en ging ik parttime aan de slag. Nog steeds vragen ouders naar hoe het thuis is met de kinderen .Samen met een ander voor de groep. Samen verantwoordelijk; heel leerzaam en leuk. Veel is er veranderd in die jaren; meer toetsen, meer zorg, meer professie. Iets waar Tangram serieus aan werkt zonder identiteit te verliezen.

Op Tangram hebben de kinderen het fijn omdat ook de leerkrachten het fijn hebben met elkaar. Wat staat me daar op die nieuwe school te wachten in de pauzes…dezelfde humor als hier op vrijdagmiddag? Kan ik die humor zomaar meenemen?.....

Weeksluitingen, kamp, musical groep 8, toneel door de leerkrachten, kerstvieringen, zomerfeest, groepsouders…nee, niet mee te nemen; het is van Tangram en dat moet het blijven. Dáár vind ik weer andere dingen..

Nog zoiets…Eijsden zelf en al haar verhalen. Het is een geweldig dorp.

Nee, lieve allemaal, ik ga niet weg omdat ik denk dat ik het anders beter zal treffen. Ik ga alleen een andere kant op voor mijzelf. Overal vind je iets en overal laat je wat. Mijn rugzak zit gevuld vol Tangram-stuff en die rugzak ga ik goed gebruiken. Wat laat ik hier? Tsja, daar kan ik duidelijk over zijn. Ik hoop dat ik in jullie gedachten blijf als je aan die fijne Tangram-tijd terug denkt (net zoals ik dat ook heb met die ene juf van toen). Ik zal dat zeker met jullie allemaal doen.

Dag Tangram – Ik ga jullie missen – Enorm bedankt - Sandra

23 juli 2010

Bedankt voor alle mooie jaren!

Oktober 2001 stapte ik voor het eerst de Tangramschool binnen en in de kelder bij Els wachtte ik voor mijn sollicitatiegesprek. Inmiddels heb ik heel wat jaren op de Tangram mogen werken en heb ik veel tijd met Els, maar ook met alle andere collega’s, aan de teamtafel doorgebracht. Hele mooie momenten hebben wij gedeeld, maar ook intens verdrietige.

Nagenietend van leuke momenten met de kinderen, schoolkampen, thema’s voorbereiden of, zoals deze week, de kinderen van groep 8 die vol spanning op make-up wachten voor de musical. Heel wat kinderen en ouders heb ik in de afgelopen jaren leren kennen en in groep 8 van school zien gaan…Vandaag stap ik, zelf 3 kinderen en veel herinneringen rijker, ook de school uit. Een afscheid met een lach en een traan. Verdrietig omdat ik zoveel lieve kinderen, ouders en collega’s gedag ga zeggen, maar ook blij omdat ik terug naar mijn geboortegrond ga en de Noord-Hollandse wind weer door mijn haren zal voelen.

Om in de stijl van onze afscheidsmusical Grease te blijven: afscheid nemen valt niet mee, maar een stukje Tangram zal altijd in mij blijven! Tot?….Volgend jaar met de eindmusical, in de nieuwe school of in Noord-Holland? In ieder geval bedankt voor alle mooie herinneringen, die ik met mij mee zal nemen!!!

Monique